Przejdź do treści głównej
Wróć do artykułów
Miniatura artykułu: Wymiary szafek kuchennych: skąd je brać i jak zapisać

Wymiary szafek kuchennych: skąd je brać i jak zapisać

Skąd brać wymiary szafek kuchennych, które normy je regulują, czego w nich nie ma i jak poprawnie zwymiarować szafki oraz rzut całej kuchni.

Kto wpisuje w Google „wymiary szafek kuchennych”, zwykle szuka tabelki z gotowymi liczbami. Takie tabelki krążą po blogach, ale rzadko podają, skąd pochodzą wartości. W praktyce wymiary szafek wyznaczają trzy rzeczy: norma wymiarów koordynacyjnych, karty techniczne sprzętu i okuć oraz przyjęta w warsztacie konwencja. Poniżej opisujemy, gdzie szukać każdej z nich, czego nie znajdziesz w żadnym dokumencie i jak zapisać wymiary na rysunku, żeby klient, monter i piła rozumieli je tak samo.

Która norma reguluje wymiary szafek kuchennych

Podstawowym dokumentem jest EN 1116:2018, czyli norma o wymiarach koordynacyjnych mebli kuchennych. Jej odpowiednikiem międzynarodowym jest ISO 3055 (kitchen equipment, coordinating sizes). Wymiary koordynacyjne pozwalają zgrać szafki z blatem, sprzętem AGD do zabudowy i sąsiednimi modułami.

Trzeba przy tym uważać na częste pomyłki:

  1. DIN 68930 dotyczy przydatności użytkowej kuchni i mebli łazienkowych, a nie ich wymiarów.
  2. DIN 68935 opisuje wymiary koordynacyjne mebli łazienkowych, nie kuchennych.
  3. EN 14749:2016+A1:2022 dotyczy bezpieczeństwa i badań mebli do przechowywania oraz blatów kuchennych. Wymiarów modułów nie ustala.
  4. Siatki 32 mm nie definiuje żadna norma DIN ani EN. System 32 jest standardem branżowym, a nie przepisem.

Normy są płatne. Bezpłatne streszczenie EN 1116 publikuje jednostka notyfikowana CATAS. Jeśli projektujesz dla klienta z USA, punktem odniesienia są wytyczne planowania kuchni NKBA.

Jeśli w poradniku zobaczysz wymiar podany jako „norma”, sprawdź, czy autor wskazuje numer dokumentu. Według przyjętej przez nas hierarchii wiarygodności blog może być tylko tropem do weryfikacji, nigdy źródłem liczby.

Wymiary narzucone przez sprzęt i okucia

Dużą część wymiarów wewnętrznych dyktują urządzenia i okucia, a nie norma meblowa. Kolejność sprawdzania jest prosta: najpierw karta techniczna lub instrukcja montażu producenta (PDF z jego domeny), potem katalog HTML producenta. Dla okuć to zwykle jedyne właściwe źródło.

Przykład: w systemie szuflad Blum Legrabox, według katalogu Blum 2024/25 dla płyty wiórowej 16 mm, dno szuflady liczy się jako LW−35, a drewnianą ściankę tylną jako LW−38. Ten wzór dotyczy wyłącznie tego systemu. Inne rodziny prowadnic, nawet tego samego producenta, mają własne wzory. Dlatego „wymiar szuflady” trzeba zawsze określać razem z producentem, serią i wariantem.

Podobnie jest z okapem. Normą bezpieczeństwa okapów jest EN 60335-2-31, która określa minimalną odległość od palnika gazowego. Konkretną wartość dla danego modelu bierz z jego instrukcji, bo od tej odległości zależy wysokość szafki nad okapem.

Czego nie ustala żadne znane źródło

Niektórych wartości, o które ludzie często pytają, nie udało się potwierdzić w normach ani w kartach producentów. Należą do nich:

  1. luz frontu od blatu i od ściany bocznej,
  2. wpust pod plecy jako specyfikacja producencka,
  3. standardowy naddatek na formatowanie i tolerancja cięcia jako zapis normatywny.

Te wartości ustala się w praktyce warsztatu, zależnie od okuć i maszyn. Najlepiej spisać je raz i stosować konsekwentnie we wszystkich projektach.

Jak zapisać wymiary szafek na rysunku

Wymiarowanie reguluje ISO 129-1:2018 z poprawką Amd 1:2020 (w Polsce PN-EN ISO 129-1:2020-03). Starsze wydanie 2004 zostało wycofane. Najważniejsze zasady w meblarstwie są następujące:

  1. Każdy element i każdą relację wymiaruje się dokładnie raz. Podwójny wymiar to ryzyko sprzeczności.
  2. Na jednym rysunku obowiązuje jedna jednostka. Mebel liczy się w milimetrach.
  3. Wymiary muszą dać się czytać od dołu lub z prawej strony arkusza.
  4. Wymiar umieszcza się na tym rzucie, który pokazuje element najwyraźniej.
  5. Liczby wymiarowej nie może przecinać żadna linia. Przerwij linię rysunkową albo przesuń liczbę.
  6. Wymiarów nie wolno zdejmować z rysunku linijką. Jeśli wymiaru brakuje, rysunek jest niekompletny.

W meblarstwie przydają się też dwa zapisy z tej normy. Grubość płyty podaje się symbolem „t =” z linią odniesienia zakończoną punktem na powierzchni. Rozstawy równomierne, na przykład rząd otworów, zapisuje się jako liczbę odstępów razy rozstaw z sumą w nawiasie. Wzorem jest zapis 5 × 18 (=90). Wymiar w nawiasie jest pomocniczy, czyli wyłącznie informacyjny, i nigdy się go nie toleruje.

Przy wymiarowaniu łańcuchowym, czyli kolejnych szafek w szeregu, pamiętaj, że błędy się sumują. To praktyczna reguła, a nie zapis normy. Dlatego wymiar całej zabudowy warto podać osobno jako wymiar od bazy.

Wymiarowanie rzutu całej kuchni

Dobry wzorzec dla rzutu zabudowy daje polska norma budowlana PN-B-01029:2000. Przewiduje ona do pięciu zewnętrznych ciągów wymiarowych, liczonych od krawędzi rzutu:

  1. wymiary szczegółowe, czyli fronty i moduły,
  2. wymiary w osiach,
  3. wymiary modularne,
  4. wymiary pomieszczenia,
  5. wymiar całości.

Nie zawsze potrzeba wszystkich pięciu. Dla ściany bez otworów pierwsze dwa odpadają. Położenie szafki wymiaruje się względem najbliższego elementu konstrukcyjnego, na przykład ściany lub narożnika. Zamiast wymiarów przy każdym module można wpisać kod szafki, jeśli istnieje osobny wykaz.

Zwyczajowo rysunki budowlane w Polsce prowadzi się w centymetrach, a meble w milimetrach. Rzut pomieszczenia może być w cm, pod warunkiem że jednostka jest podana i konsekwentna w obrębie jednego rysunku.

Rodzina szafek z jednego rysunku

Gdy masz kilka szafek o tej samej konstrukcji i różnych szerokościach, nie trzeba rysować każdej osobno. ISO 129-1 przewiduje wymiarowanie tabelaryczne. Na rysunku zamiast liczb umieszcza się litery, a obok tabelę wariantów z wartościami. To wygodny sposób dokumentowania całego typoszeregu dolnych lub górnych szafek.

Front otwarty i szufladę wysuniętą rysuje się linią 05.1 według ISO 128-2 (cienka linia z długą kreską i dwiema kropkami). Tak oznacza się skrajne położenie elementów ruchomych, więc nie warto wymyślać własnego oznaczenia.

Lista kontrolna przed wysłaniem wymiarów

  1. Czy wymiary modułów zgadzają się z wymiarami koordynacyjnymi przyjętymi dla blatu i AGD?
  2. Czy wymiary wewnętrzne sprawdzono w kartach producenta konkretnej serii okuć?
  3. Czy luzy i naddatki pochodzą z jednej, spisanej konwencji warsztatu?
  4. Czy każdy wymiar występuje na rysunku tylko raz i w jednej jednostce?
  5. Czy wymiar całej zabudowy jest podany osobno, niezależnie od łańcucha modułów?

Zobacz też

  1. Blat kuchenny, cokół i panel boczny w projekcie 3D
  2. Projektowanie mebli 3D online: od wymiarów do wyceny i DXF
  3. Projektowanie mebli online bez instalacji — test wydajności

Zaprojektuj to w Prościej

Sprawdź to na własnym projekcie: otwórz edytor demo — bez rejestracji policzysz formatki i zobaczysz mebel w 3D.

Więcej artykułów